Ralesberg
AllTrails, LLC

Sint-Pieters-kerk
De romaanse onderbouw in ijzerzandsteen van de toren van de Sint-Pieters-kerk herinnert je eraan dat je hier volop in het Hageland bent. IJzerzandsteen vind je hier immers als een soort van beschermende laag boven op de Hagelandse heuvels. De onderbouw van de kerk dateert uit de 12de-13de eeuw; de rest is minder oud: 1894. In de kerk kun je biechtstoelen uit het midden van de 18de eeuw bewonderen, een orgel uit 1817 gemaakt in het atelier van de bekende orgelbouwer Pieter van Peteghem en een preekstoel van rond 1835. Maak ook even tijd voor de prachtig gelegen pastorie uit 1690 met een gracht eromheen. Dit gebouw vind je even buiten de dorpskom.
Auteur: Dromos
Meer informatie

Best Western Plus Aldhem Hotel
Gemakkelijk bereikbaar, weggedoken in de Kempense fiets- en wandelbossen. Luxekamers, orangerie en gastronomisch restaurant. Gratis toegang tot zwembad, sauna, Turks bad, whirlpool, tennisbaan. Feest- en vergaderzaal tot 450 personen.
Auteur: tovpubliek
Meer informatie

Het kasteel van Horst
Het kasteel van Horst is een kasteel in Sint-Pieters-Rode. Het kasteel is goed bewaard en heeft nog de traditionele slotgracht.
Er worden elk jaar Kasteelfeesten gehouden, waarbij er ridderspelen in scÞne worden gezet. In oktober 2007 werd het kasteeldomein aangekocht door de Vlaamse Regering.
Het kasteel bezit een zeer grote vijver annex slotgracht, waarop kan geroeid worden. Buiten de slotgracht is er ook een koetshuis, dat in de jaren '90 van de 20e eeuw werd gerestaureerd en verbouwd tot taverne. Dit alles ligt midden in een bos.
Het kasteel van Horst is de thuishaven van de stripfiguur De Rode Ridder van Willy Vandersteen.
(bron: wikipedia)
Auteur: Kuzma
Meer informatie

Heilig-Hart beeld Messelbroek
Heilig Hartbeeld op het kerkplein van Messelbroek (ten zuiden van de kerk) geplaatst ter ere van 100 jaar België, tevens oorlogsmonument. Als sarcofaag uitgewerkte sokkel, waarop zuil met kapiteel als basis voor het Heilig Hart met gespreide armen. Vermelding van de gesneuvelden van Messelbroek, en een herdenkingsplaat met de tekst "messelbroek aan het h. hart en zijn gesneuvelde zonen".
Auteur: denHale

Erfgoed
De huidige kerk werd opgetrokken in de 15de-16de eeuw in de typische Demergotiek. Ze is grotendeels gebouwd in de roestbruine ijzerzandsteen die ter plaatse werd gewonnen. Latere aanpassingen zijn in baksteen. De kerk ligt centraal in een rustiek dorp in de Demervallei, met wandelwegen naar de Hagelandse heuvels. De oude ijzerzandstenen omheiningsmuur rond de begraafplaats is bewaard. Het interieur bezit een aantal 16de en 17de eeuwse beelden, vier schilderijen uit de 18de en 19de eeuw en een gerestaureerd Colin-orgel. De glasramen zijn eind 19de en begin 20ste eeuw ontworpen. Het middelste glasraam "de genadestoel" is van Stalins uit Antwerpen en is gedateerd met 1917. Verder zijn er drie schilderijen van War Van Overstraeten (meester van het animisme) aan de kerk geschonken. De geschiedenis van de kerk is uitgebreid gedocumenteerd dankzij de Witheren van de abdij van Averbode, die in Testelt de dienst uitmaakten.
Auteur: Wizpr.guide

Buulmolen
Een korte geschiedenis De allereerste vermelding van de Buulmolen dateert al van 1362. In de nacht van 11 juli 1744 brandde de molen af, maar hij werd in het najaar en de winter weer opgebouwd. In 1938 moest de molen plaatsruimen voor de aanleg van het Albertkanaal. Helemaal gedemonteerd werd hij overgebracht naar het Antwerpse Noordkasteel waar hij tot 1986 bleef staan. Uiteindelijk werd hij terug afgebroken en aan zijn lot overgelaten. In 1994 was de stad Antwerpen bereid om de molen terug te geven. Na renovatie kreeg de Buulmolen in 2003 weer zijn plaats in Olen. Locatie De molen staat in de Industrielaan, vlakbij het sas van Olen. Openingsuren Vaste tijdstippen om de molen te bezichtigen: elke laatste zondag van de maand: 13.00 - 17.00 uur (oktober tot en met maart) 13.00 - 18.00 uur (april tot en met september) De molenaar is tijdens deze momenten steeds aanwezig en hij kan je veel vertellen over de werking en de geschiedenis van de molen. Het bezoek is gratis. Individuele of groepsbezoeken op andere momenten: Wil je op een ander moment de molen bezoeken, dan maak je best telefonisch een afspraak met de molenaar. Hou er wel rekening mee dat je 5 euro verplaatsingsvergoeding betaalt aan de molenaar. Tip: aan de Buulmolen vertrekt de wandeling 'Het Buulmolenpad'. Meer info Willy Vermaelen (molenaar), 014 26 33 87, wvermaelen@hotmail.com
Auteur: Eddy&Rita

Kapel van de Maarschalk
Kapel van De Maarschalk De kapel van de Maarschalk werd opgericht ter nagedachtenis van veldmaarschalk Jan-Filips-Eugeen de Merode, heer van Herselt en Westerlo (1674-1732). Als onderdeel van de bossen van de Merode werd de kapel in 2004 aangekocht door de Vlaamse landmaatschappij. Delen van het domein werden doorverkocht aan verschillende partners die het als natuur- en recreatiegebied beheren. Natuurpunt werd onder andere eigenaar van deze kapel. De kapel is geklasseerd als monument. Ze dateert uit de achttiende eeuw en is toegewijd aan Maria. De bouwstijl is vereenvoudigd laatbarrok met classicerende inslag. Dit soort kapel is zeldzaam in de omgeving. Door de ligging in het centrum van Bergom en langs de recreatief belangrijke Diestsebaan kan de kapel een ontmoetingsplaats worden voor bewoners en passerende recreanten. De drie eigenaars van de kapel en de omliggende grond, de gemeente Herselt, de N.V. Genicro en Natuurpunt kwamen overeen om deze site te herstellen en op te waarderen. Nieuwe groenaanplantingen en rustbanken werden voorzien. De heemkring Ansfried is bereid het interieur van de kapel te onderhouden en gaf advies bij de buiteninrichting. Het project werd uitgevoerd in overleg met Monumenten en landschappen. Een mooi voorbeeld van samenwerking tussen verschillende verenigingen en overheden. Op deze manier wordt het cultureel erfgoed van deze mooie streek bewaard. Lindebomen Kleinbladige linde of winterlinde werd traditioneel bij kapelletjes aangeplant. De status van de lindeboom dateert al uit voorchristelijke tijden. De Germanen en Kelten hadden een diepe verering voor bomen. In de lindeboom woonde de Germaanse godin Freya. Die moest echter, bij de komst van het christendom haar koffers pakken en haar woonplaats afstaan aan Maria. Nog heel lang leefde de boomcultus sterk in het volksgeloof en werden er op belangrijke plaatsen linden en eiken aangeplant. Een linde heeft hartvormige bladeren. In het voorjaar kan je de bloesem plukken voor thee. De bomen kunnen honderden jaren oud worden. Bron; informatiepaneel Natuurpunt
Auteur: Eddy&Rita

Moedermeule
Hondsheuvel 3 3200 Gelrode De beschermde houten windmolen op de Hondsheuvel is een graanmolen en behoort tot het type standaardmolen. Hij werd gebouwd in Mechelen in 1667 en kreeg er de naam Moedermeule, omdat hij de grootste was van drie molens die daar bij elkaar stonden. In 1830 kocht Jozef Wuyts de molen en liet hem overbrengen naar Gelrode. Na de Eerste Wereldoorlog werd hij eigendom van Leopold De Keyser en in 1930 van Joris Borgions. In 1944 werd de molen geklasseerd. Hij was echter niet altijd even fijn uitgedost als nu. Getroffen door de bliksem in 1943 takelde hij af tot een hoop puin, wat de eigenaar deed besluiten over te schakelen op een mechanische maalderij. In 1974 kocht de gemeente de Moedermeule aan en liet hem twee jaar later restaureren. Nu je met 's zondags de Moedermeule en de molenaar in volle werking zien. Het molenhuis werd omgebouwd tot een taverne.
Auteur: Eddy&Rita

Ecotunnel 't Hellegat
De Hagelandse heuvels vormen een belangrijk natuurgebied in het regionale landschap Noord-Hageland. De autoweg E314 snijdt dit gebied doormidden en vormt een barrière voor de meeste dieren. Geluidswallen, betonnen wegafscheidingen en een hoge verkeersdruk staan de migratie tussen de Beninksberg en Wijgaardberg in de weg. Deze ecotunnel is sinds maart 2007 open en sindsdien sterven er minder dieren in het verkeer. Door uitwisseling van genetisch materiaal ontstaan er bovendien sterkere en gezondere populaties. En de biodiversiteit zal stilaan toenemen! Bron: informatiepaneel Regionaal landschap Noord-Hageland

Kaasstrooimolen Heist-op-den-Berg
Op heemerf ‘Kaasstrooimolen en Pandoerenhoeve’ vind je naast de laatste houten standaardmolen van het arrondissement Mechelen ook de Pandoerenhoeve. In deze 17de-eeuwse langgevelhoeve kun je op zondag terecht voor een hapje en een drankje. Verder ontdek je een bakhuis, een varkenskot en een waterput. Het fraaie natuurgebied ‘De Goren’ ligt vlakbij. open: elke zondag van 14 tot 20 u. en groepen op afspraak, tel. 015 25 15 82

Kempens Wielermuseum
Zeer aan te bevelen museum voor alle mensen met een hart voor wielrennen en in het bijzonder voor oud-wielrenners die in de jaren 60 en 70 gekoerst hebben.De kans is groot dat je hier oud collega's tegen het lijf loopt en nostalgisch wordt bij het ophalen van herinneringen uit die tijd.Niet enkel de carrière van Kempense wielergrootheden wordt hier in beeld gebracht met foto's en hun materiaal,maar nu ook meer en meer van andere bekende renners uit België en Nederland.
Adres: Kempens Wielermuseum
Dorp 1 - 2288 Bouwel
Openingsuren:
dinsdag en donderdag van 1330 tot 1730 u of op afspraak via Sus Verhaegen, tel. 0475 29 74 14.
Inkomprijs: gratis
Auteur: Bert 2

Sint-Joris-Winge
Sint-Joris-Winge is een dorp in de Belgische provincie Vlaams-Brabant, en een deelgemeente van de gemeente Tielt-Winge. Het was een zelfstandige gemeente tot het bij de fusie van 1977 toegevoegd werd aan de nieuwe fusiegemeente Tielt-Winge.
Sint-Joris-Winge ligt in het Hageland aan het kruispunt van de weg van Leuven naar Diest met de weg van Tienen naar Aarschot. Door zijn ligging heeft Sint-Joris-Winge zich ontwikkeld van een landbouwdorp tot een landelijk woondorp. In het westen van de deelgemeente, aan het kruispunt van de oude wegen tussen Leuven, Diest en Halen, ligt het gehucht Gempe. De Winge, een zijtak van de Demer, vormt een deel van de westgrens van de deelgemeente.
Auteur: Wikipedia

Troostembergbos
Het indrukwekkende Troostembergbos wordt gedomineerd door enorme beuken, kastanjes en berken. Het pad ligt er hier en daar erg drassig bij zodat degelijk schoeisel wel aangewezen is.
Auteur: Dirk D.

de Merode
Het kasteel de Merode is, op een korte onderbreking na, steeds in het bezit geweest van de familie de Merode. Zowat 1.500 ha omliggende bossen en landerijen werden door de prins de Merode in 2004 verkocht.
Auteur: Toerisme Vlaanderen

Holle weg Waterloospad
Deze onverharde holle weg leidt de noordflank op van de heuvel en loopt tussen verscheidene boomgaarden. Historisch gezien vormde deze weg een belangrijke doorgang van de noordelijke flank naar de zuidelijke flank van de Wijngaardberg. Door het grote hoogteverschil op korte afstand heeft de weg een diepe en brede insnijding die duidelijk zichtbaar is op het hoogtemodel. De taluds van de holle weg zijn beplant met linde, beuk en robinia. Deze holle weg is afgebeeld op de kaart van Villaret (1745-1748) en op latere historische kaarten. Op de 19de-eeuwse Poppkaart wordt de weg aangeduid als ‘everveld weg’ naar de omliggende akkers van het Everveld die de weg doorkruiste.
Auteur: Onroerend erfgoed Vlaanderen

Kaasstrooimolen
Windmolen gelegen op een zogenamde molenberg, op de hoek met de Peerdekerkhofstraat, nabij de grens met Hulshout. Het is de enige resterende houten molen in het arrondissement Mechelen. In 1474 eigendom van ridder Pot, in 1587 van de toenmalige Heer van Heist. Circa 1830 in het bezit van de hertog d'Ursel, waarvan de nazaten de molen in 1880 verkochten aan Victor Van Bael. Sedert 1978 eigendom van de gemeente. Grondig gerestaureerd naar ontwerp van architect P. Gevers in samenwerking met E. Spiessens in de periode 1989-1990.
Auteur: Onroerend erfgoed Vlaanderen

Sint-Quirinus
Heterogeen geheel met omringend kerkhof: westtoren, een beuk van drie traveeën, een uitspringend transept en een driezijdig koor, geflankeerd door sacristieën. Gotisch koor van bak- en zandsteen, op sokkel van ijzerzandsteen, versterkt door typisch Brabantse steunberen (15de eeuw?); noordsacristie uit dezelfde tijd. Gotisch transept van dezelfde materialen uit de 16de eeuw. Bakstenen beuk heropgebouwd in 1748 (steen in de noordgevel), waarbij de oude zijbeuken weggelaten werden; binnenin sporen van de spitsboog der zijbeuk (ook buiten zichtbaar); oostelijke zuilen van de zijbeuk op eigenaardige wijze opnieuw gebruikt. Stucplafonds en zuidsacristie uit de 18de eeuw. Toren en bijbouwen gedagtekend 1847.
Auteur: Onroerend erfgoed Vlaanderen

Kapel van Schaatsbergen
Deze kapel werd gebouwd in 1893 door Jan Baptist Smets n.a.v. een “Wonderlijke genezing van een dodelijke keelziekte”. In 1993 vierde men hier het 100-jarig bestaan met een heemfeest. Later werd de kapel eigendom van deken Jozef Lauwerys die een kleinzoon was van J.B. Smets. Daarna werd ze eigendom van mevr. Van Olmen-Melis, en werd ze onderhouden door de familie Liekens-Van Olmen. De kapel is toegewijd aan Onze-Lieve-Vrouw van ’t Heilig Hart. Vroeger was de kapel verbonden aan het “Aartsbroederschap van Onze Lieve Vrouw van ’t Heilig Hart van Averbode”.
Auteur: Brackie

Boerenkrijg
Toen de Fransen in 1794 de macht grepen in de zuidelijke Nederlanden troffen ze allerlei onpopulaire maatregelen, waaronder
de verplichte legerdienst. De bevolking was het hiermee absoluut niet eens en de ontevredenheid nam toe. Dit resulteerde vanaf 1798 in een opstand, de Boerenkrijg. Twee van de belangrijkste leiders van deze opstand waren inwoners van Westerlo. De Boerenkrijg
was kort maar hevig. Na twee maanden leden de boeren een definitieve nederlaag in Hasselt, toen op 5 december 1798 de sansculotten de boeren omsingelden nabij het kapelletje van Hilst. Op het voorplein van de abdij van Tongerlo staat de zogenaamde Boerenkrijgschuur, een tiendschuur uit 1618. Ze kreeg die naam omdat de boeren (brigands) hier in het geheim zouden vergaderd hebben.
Auteur: RouteYou Route Generator

Fietsen Storms
Wist je dat men bij aankoop van een fiets men hier een 3D-scan maakt van je lichaam met dit toestel om je fiets perfect af te stellen op jouw maat. Gedaan met twijfelen of het nu zo hard trappen is omdat je zadel te laag of hoog staat.
Auteur: Pascal Brackman @ RouteYou

Kasteel de la Coste (Zuurbemde)
Kasteel De La Coste
Het kasteel "De La Coste" ligt in de vallei van de Velpe op 350 m van Zuurbemde (straat) en is via een zijweg met deze straat verbonden. Sinds 1965 is dit kasteel een bejaardentehuis. Het heet nu “Arcadia“.
De hoeve Festraets stond volgens de Ferrariskaart (1771 - 1778, WAENRODE 131 (T 1) (3) in U-vorm op 375 m ten zuiden van de kerk van Zuurbemde en was door een veldweg verbonden met de oude weg naar Hoeleden.
In 1820 - 1825 bouwde Edmond-Charles de la Coste het middelste gedeelte van het kasteel met vijf traveeën, een verdieping met viervlakkig dak en een terras in het midden. Het is in neoclassicistische stijl opgetrokken: een middenrisaliet (het zuidelijk vooruit springend deel) heeft op de benedenverdieping drie rondboogvensters, drie rechthoekige vensters op de eerste verdieping en drie halve vensters in het dak. Er is een mooi verhoogd terras met balustrade aan deze zuidwestelijk gerichte voorgevel. Onder de kroonlijst zijn steigergaten aangebracht, afgeboord met zandsteen. Dit gedeelte staat naast andere hoevegebouwen in de Atlas der Wegen (1841-1845).
In 1850 bouwde de la Coste aan het centrale deel de twee zijvleugels in hoefijzervorm, die telkens eindigen op een vierkantig paviljoen. De hoeve werd toen afgebroken. In de zuidwestelijke gevels van deze paviljoenen bevindt zich telkens een grote deur met rondbogen. De meeste vensterschijven zijn nog in geblazen glas. De zuidoostelijke gevel van het oorspronkelijk vierkante gebouw heeft aan de vrije zijde een groot raam met een ruit uit één stuk. Deze doet dienst als een soort spiegel voor de rechthoekige vijver, die als een klein “petit canal” in zuidoostelijke richting ligt.
Binnenin vindt men nog mooie schouwen en mooi stukwerk aan de zolderingen. Vroeger vertrok uit de as van het hoefijzer een dreef of koetsweg van 1,5 km lang, die uitgaf op de provinciale weg Tienen - Diest. Van deze dreef is nog een stuk (350 m) bewaard gebleven.
Achter het kasteel ligt een Engelse tuin met twee vijvers. Een ijskelder met koepelgewelf staat nog langs de randweg van het park, op 75 m van het kasteel in noordoostelijke richting. Dit was vroeger de “ koelkast" van het kasteel. Tijdens de winter werden dan door de werklieden grote ijsblokken uit de vijver gehakt . Deze moesten het vlees, dat aan haken hing, helpen bewaren tijdens de warme periode, tot de nieuwe slachttijd in de herfst of winter. Een ijskelder stak gedeeltelijk in de grond en was meestal nog flink met aarde en gras als natuurlijke isolatie bedekt. De ingang aan de noordzijde is dichtgemetseld. Een gedeelte van de oude tuinmuur is bewaard gebleven.
Auteur: Laurent_J

Kapittelberg
Op de Kapittelberg zien we de Kapittelhoeve van de familie Willekens. Het is een wijnbouwbedrijf. De Kapittelberg zelf is zo'n 32 meter hoog en wordt langs de noord- en oostflank afgeschermd door een bosgordel. De zuidflank, beplant met 14 000 wijnranken over een oppervlakte van 4 hectare, deint uit in een groene vallei van natuur en stilte. De ondergrond bestaat uit zandsteen en kalksteen en samen met de bijzondere ligging heerst er een microklimaat dat erg gunstig is voor de wijnteelt. Op het domein worden licht fruitige en licht zoete witte wijnen gemaakt. Enkele rode wijnen genieten van een subtiele houtlagering. De familie Willekens kiest voor milieuvriendelijke en biologische wijnbouw. Zo worden er In de wijngaard lieveheersbeestjes uitgezet als natuurlijke vijand van de bladluis.
De streek kent een lange geschiedenis van wijnbouw. Reeds in de 15de eeuw leverde men wijn uit de streek aan de abdijen van Averbode en Tongerlo. In die periode schenkt de priester Jan Poortman de gronden aan het kapittel van Aarschot om er kanunnik te worden. Vandaar de naam Kapittelberg.
De hoeve die je hier ziet, werd pas in 1963 gebouwd. Niet ver hier vandaan stond de vroegere Kapittelhoeve. Deze werd in 1914 bij de inval van het Duitse leger platgebrand. De eigenaar en zijn twee dochters bleven in de brand.
Auteur: Jan Rymenams

Het Trammeke (Westerlo)
Het Trammeke aan de Lange Brug op het Riet is een oude, unieke mobiele dam op de Grote Nete, gebouwd in 1874. Met het Trammeke kon het waterpeil van de Grote Nete geregeld worden zodat landbouw op de aanpalende velden mogelijk was en de weilanden konden bevloeid worden om twee hooibeurten per jaar te hebben. Het water uit de Nete bracht immers vruchtbaar slib mee. Tegelijkertijd kon ook met een duikerssysteem de kasteelvijver gevuld en gespoeld worden. Ook voor het transport van ijzererts op de Grote Nete had het Trammeke haar nut. Het Trammeke zorgde voor een voldoende hoge waterstand. De boten werden door boottrekkers of door paarden stroomopwaarts getrokken. Bij de opkomst van kunstmest verloor het bevloeiingssysteem zijn nut. Het sluis- of stuwsysteem is nog grotendeels intact. Het werd in 1999 geklasseerd als industrieel, archeologisch monument.
Auteur: Jan Rymenams

De Wijndries
Beklimmingscode van RouteYou : E_2_c
Lengte : 0.38 km
Stijging : 27 m
Gemiddelde hellingsgraad : 7 m / 100 m - 7.44 %
Maximale hellingsgraad : 11.09 %
Auteur: Cols&Climbs@RouteYou

Roeselberg
Beklimmingscode van RouteYou : E_3_d
Lengte : 0.65 km
Stijging : 40 m
Gemiddelde hellingsgraad : 6 m / 100 m - 6.04 %
Maximale hellingsgraad : 8.86 %
Auteur: Cols&Climbs@RouteYou

Art Center Hugo Voeten
Breng een bezoek aan Art Center Hugo Voeten in Herentals! Het Art Center is een unieke locatie in het groene hart van de Kempen. De industriële architectuur verraadt dat deze plek ooit een graanfabriek was. Bezoek is mogelijk na reservatie het hele jaar door, elke donderdag en elke eerste zondag van de maand.
Dankzij een prachtige renovatie van de architecten Wouter Bastijns en Barent Bulcke, herbergt het complex vandaag de privécollectie van ondernemer Hugo Voeten (1940–2017). Hij was een gepassioneerd kunstverzamelaar met een eclectische smaak. Zijn collectie omvat parels uit de moderne en hedendaagse kunst met werk van o.a. Panamarenko, Frans Masereel, Léon Spilliaert, Ciprian Mureşan, Thierry De Cordier, Chiharu Shiota, Marlène Dumas, … Welkom!
Auteur: Collection Hugo Voeten

Sint-Laurentiuskerk: speklagen en vuurheiligen
Aan de spitsbogen van de ramen kan je zien dat de bouwstijl van deze kerk ‘gotiek’ is. De stevige westtoren dateert reeds uit de 14de eeuw en werd opgetrokken uit ijzerzandsteen. Het koor dat in de 15de eeuw werd gebouwd, bestaat uit afwisselende speklagen van bruine ijzerzandsteen uit de streek en de meer prestigieuze witte kalkzandsteen die van Gobertange werd aangevoerd.
Toen in de 19de eeuw de kerk te klein werd voor het toenemend aantal van parochianen, vergrootte de provinciale architect Van Arenberg, in 1855 de zijbeuken. Hij deed dit op zijn typische manier door de toren tussen de zijbeuken te plaatsen. Pastoor Van Loock was hiermee niet opgezet en schreef: ‘Van het schoonste kerksken van Sint Laureis te Betekom heeft die van Arenberg enen schoonen kemel gemaakt met de zijde van de muren twee meters uit te zetten.’
De kerk is zelden open, maar als je de kans krijgt, is het de moeite even stil te staan bij de gotische doopvont (17de eeuw), het 18e-eeuwse weelderige hoofdaltaar in Lodewijk V-stijl, het Coppin-orgel uit 1770 en de neogotische glasramen van het atelier Grossé uit Brugge (1908).
De kerk is gewijd aan de vuurheilige Sint-Laurentius, maar heeft als tweede patroon Sint-Donatus, die aanroepen werd tegen het onheil van donder en bliksem. Beide heiligen hebben prachtige zijaltaren, omstreeks 1850 gemaakt door de bekende beeldhouwer Jozef Geefs (1808-1885).
Auteur: Jan Rymenams

Het oude kerkhof: skeletten, grafstenen en een parking
De Sint-Laurentiuskerk is lange tijd, zeker nog tot na 1948, omgeven geweest met een kerkhof. Nadien werd de begraafplaats verplaatst naar de Professor Scharpélaan. In de kerk zelf zien we nog een prachtige barokke grafsteen van Pierre Dassignies (1664). Toen op het einde van de 18de eeuw begraven in de kerk niet meer mocht, lieten de rijke burgerij en adel de grafstenen tegen de kerkmuur plaatsen. Ook de priesters werden hier begraven. Je kan hun graftekens gemakkelijk herkennen aan een kelk en hostie.
In de onveilige jaren van de 17de eeuw, nl. 1626, wensten de Betekommenaars van het kerkhof een schans te maken en zich te beschermen achter de kerkhofmuur, maar dit werd gecontesteerd door de kerkelijke overheid.
In 1760 was het kerkhof zo vol geraakt, dat de lichamen in drie lagen boven elkaar begraven werden en de grond hierdoor 90 cm boven de kerkvloer lag. De grond werd toen afgegraven en de geraamtes werden ceremonieel elders in gewijde grond begraven. Om plaats te maken voor toekomstige overledenen werden zelfs de 12 notenbomen op het kerkhof gekapt.
Maar tijdens de dorpskernvernieuwing van 2017 kwam aan het licht dat er ongeveer 300 geraamtes onder de klinkers lagen. 130 ervan werden door de archeologische dienst opgegraven en bestudeerd. En alsof de rekening van 300.000€ voor deze studie door de gemeente te betalen nog niet genoeg was, diende Begijnendijk in te staan voor de bewaring van de skeletten.

De Oude Molen, uitkijken over het landschap
Hoewel vandaag de Oude Molen slechts een ruïne is, wordt deze torenmolen als bijzonder interessant beschouwd omdat de stevige cilindervormige molenromp uit lokale ijzerzandsteen en baksteen met een voet van witte Gobertangesteen een zeldzaam voorkomen is uit een ver en lang verleden. In 1428 vinden we een eerste vermelding van een korenmolen op deze plaats, een boven de omgeving uitstekende getuigenheuvel. Hij was eigendom van de heer van Rivieren uit het nabije Gelrode. Vermoedelijk was dit een houten standaardmolen die tijdens de krijgsverrichtingen op het einde van de 15de eeuw vernield werd. Hij werd in het begin van de 16de eeuw vervangen door de huidige stenen molen bekroond met een kap met wieken, die oorspronkelijk van binnenuit naar de wind werd gedraaid (binnenkruier). Voor zover we weten is dit de eerste stenen molen in Vlaanderen die zo vroeg, nl. In 1597, vermeld wordt.
De molen was geen banmolen in welk geval de lokale bewoners verplicht zouden zijn om hun graan hier te laten malen. Dat de molen economisch belangrijk was blijkt uit het feit dat vanuit vier zijden wegen naar de molen lopen. Opvallend zijn de tegenoverstaande boogvormige doorgangen beneden om de karren die geladen of gelost dienden te worden, door de molen te laden rijden.
Het molenhuis bevond zich waarschijnlijk aan de voet van de heuvel. Molenaar Jacob Pelgrims liet in 1750 alleszins een prachtig langhuis bouwen dat vandaag gekend is als het ‘Scharpéhuis’.
Op 12 september 1914 werd de molen door de Belgische troepen in brand gestoken en zou niet meer hersteld worden.
De molen is sinds het begin van de jaren 1990 eigendom van Natuurpunt en reeds decennialang wordt gepoogd om de molen van verder verval te redden. In 2019 maakte de Vlaamse regering geld vrij om de molen te consolideren en in te richten als een uitkijkplatform.

De Beddermolen
Beddermolen met molendomein
Het verhaal van de Beddermolen gaat terug tot 1683, toen een houten windmolen gebouwd werd door de abdij van Tongerlo. In de nabijheid van de molen werd in de 18de eeuw een molenhuis met stal, schuur en bakhuis gebouwd. Dit ensemble van gebouwen en windmolen is vandaag nog steeds intact en vormt een bijna uniek geworden voorbeeld van een typisch Kempens molendomein. De oorspronkelijke molen werd in 1963 verwoest door een blikseminslag, maar opnieuw opgebouwd in 1981, jammer genoeg zonder binnenwerk.
Daar brachten de gemeente en Kempens Landschap na de aankoop verandering in. De molen werd in 2016-17 maalvaardig gerestaureerd. Sindsdien is hij elke eerste en derde zondag van de maand open voor het publiek. Ook de gebouwen op de site werden in 2019-2020 gerestaureerd: het bakhuisje, het molenhuis en de stal en schuur werden volledig gerenoveerd. In het bakhuisje worden er binnenkort workshops georganiseerd.
Origineel overnachten kan in het molenhuis, dat ingericht werd als vakantiewoning voor max. 10 personen.
Ook de stal en/of de schuur kan je huren om er activiteiten of privéfeesten te organiseren!
Meer informatie over de verhuur vind je terug op www.beddermolen.be
Auteur: WK Punten

Ralesberg